شش ماهگی تا یک سالگی

آبان ۲۴, ۱۳۹۶

تربیت جنسی کودک، چه زمانی و چگونه؟

بسیاری از والدین معتقدند یکی از سخت‌ترین ارکان تربیت کودک، تربیت جنسی است. خیلی از خانواده‌ها از این بخش واهمه دارند و یا در عمل، واکنش‌های نامناسبی از سر ناآگاهی انجام می‌دهند. آنچه مشخص است، آگاهی والدین می‌تواند در پیشگیری از بروز آسیب به‌ویژه لغزش‌های جنسی، نقش بسزایی داشته باشد. امروزه والدین زیادی را می‌بینیم که یا در مورد این مسائل چیزی نمی‌دانند و یا به خاطر فرهنگ سنتی منتقل‌شده در جامعه، آن را در حدی موضوعی شرم‌آور تلقی می‌کنند که همه درها را به روی خود می‌بندند. بیشتر این خانواده‌ها یا کودکان را موجوداتی غیرجنسی فرض می‌کنند و یا تصورشان بر این است که بروز نشانه‌هایی از رفتارهای جنسی از سوی کودک معنای خطرناک و شرم‌آوری دارد و باید با آن مقابله کرد. در جمع مادرانه ما به دفعات بحث‌های مختلفی در مورد تربیت جنسی کودکان شکل گرفته است که سعی می‌کنیم به مرور چکیده این بحث‌ها را روی سایت منتشر کنیم. تا اینجا، یکی از مادران گروه، در این زمینه بررسی‌هایی انجام داده است. او نظر چند نفر از کارشناسان این حوزه را گردآوری کرده و نقاط مشترک بحث‌ها را در قالب چند پرسش اصلی و مهم به صورت مقاله‌ای نگارش کرده است. اگر این موضوع برای شما هم ابهاماتی دارد، دعوت می‌کنیم این مقاله را بخوانید و نظراتتان را با ما در میان بگذارید.   رفتار جنسی کودک از چه زمانی آغاز می‌شود و چطور تغییر می‌کند؟ چیزی که مهم است بدانیم این است که مغز مهم‌ترین ارگان جنسی است و تنها عضوی است که یک‌باره شکل می‌گیرد و تنها با بزرگ‌تر شدن فرد نسبت به نوع عملکردش شناخت پیدا می‌کند و هیچ تغییری در تعداد سلول‌های آن ایجاد نمی‌شود. بنابراین رفتار جنسی از همان دوران تولد آغاز می‌شود با بزرگ‌تر شدن کودک شکل آن تغییر می‌کند. کودک در شش ماهگی دست خود را برای کشف آلت […]
مهر ۱۷, ۱۳۹۶
صبا

من یک مادر شاغلم (۲)، دغدغه‌ها و مسائل روزمره: در عمل چه باید کرد؟

بخش اول سری مطالب من یک مادر شاغلم را در اینجا بخوانید.    یکی از اولین و مهم‌ترین دغدغه‌های والدین شاغل یافتن راهکاری برای نگهداری از کودک در ساعات غیاب آنها از خانه است. به جز خانه مادربزرگ، مهد کودک یا پرستار دو راهکاری است که بیشتر خانواده‌ها انتخاب می‌کنند. اما این انتخاب و به اجرا در آوردن آن چندان هم کار ساده‌ای نیست و معمولا پرسش‌ها و دغدغه‌های گوناگونی را به همراه دارد. در این مطلب، تلاش می‌کنیم به بخشی از این مسائل بپردازیم. در بخش کارشناسی، از راهکارهای ارائه شده در کتاب «مامان، من نمی‌خوام تو کار کنی» (Maman, je veux pas que tu travailles) نوشته آن-ماری فیلیوزا (روانکاو فرانسوی)، به همراه دخترش ایزابل فیلیوزا (روان درمانگر) استفاده شده است. این کتاب را در مطلب «من یک مادر شاغلم (۱)، آیا زندگی حرفه‌ای من به کودکم آسیب می‌زند؟» مفصل‌تر معرفی کرده‌ایم.   نظر کارشناسی: اولین جدایی مرحله خوگیری به محیط جدید معمولا پیشنهاد می‌شود که حدود یک هفته زمان برای آشنایی کودک با محیط و افراد جدید و خو گرفتن با آنها در نظر گرفته شود. در این مدت، مادر یا پدر کودک را در محیط مهد یا همراه فردی که قرار است از او نگهداری کند، همراهی می‌کنند. این زمان خو گرفتن به محیط جدید برای تمام کودکان باید در نظر گرفته شود، چه نوزاد چند ماهه که قرار است از مادر و پدر جدا شود و چه خردسال ۴ ساله. در نظر گرفتن این زمان آشنایی، نه فقط برای کودک که حتی برای آرامش والدین نیز لازم است. والدین هم به نوبه خود نیاز دارند که با محیط جدیدی که قرار است کودکشان ساعاتی از روزش را آنجا بگذراند، به خوبی آشنا شوند و بتوانند در فضایی آرام و مناسب با پرستاران کودک صحبت کنند و اعتماد متقابل میانشان ایجاد شود. می‌توانیم تجسم کنیم که تغییر […]
مهر ۳, ۱۳۹۶
السا

من یک مادر شاغلم (۱)، آیا زندگی حرفه‌ای من به کودکم آسیب می‌زند؟

  بخش اول از سری مباحث من یک مادر شاغلم در فرهنگ امروز بیشتر جوامع، حتی در جوامع مدرن، فشارهای زیادی وجود دارد که تاکید دارند جایگاه مادری فقط در کنار کودک معنا دارد. حداقل مادری از این منظر یعنی شبانه روز در کنار کودک بودن، کنار گهواره نوزاد شب را به صبح رساندن و در سال‌های مدرسه خانه ماندن برای آماده کردن صبحانه و ناهار و عصرانه و رسیدگی به تکالیف او. در کل مادر در این تعریف، یعنی کسی که فقط در خدمت فرزند است. با این تعریف غالب، در صحبت‌های زنانی که شاغلند، خیلی اوقات نوعی احساس عذاب وجدان دیده می‌شود. حتی اگر این عذاب وجدان تا حدی مخفی باشد و به صورت آشکار بیان نشود. از طرفی، مادران خانه‌دار نیز لزوما از موقعیت خود کاملا راضی نیستند. به‌خصوص در شرایطی که امروز خیلی از آنها تحصیلات دانشگاهی دارند و بنا بر شرایطشان به خانه‌داری مشغولند. خیلی از مادرانی که شاغلند می‌گویند: «زندگی من با کار و بچه، همیشه با استرس همراه است. وقتی کار می‌کنم، خیلی وقت‌ها احساس عذاب وجدان دارم که کنار فرزندم نیستم. فکر می‌کنم نکند او این کمبود را حس کند و در آینده‌اش تاثیر بگذارد. نکند من به خاطر شغلم، وظیفه مادری‌ام را به خوبی انجام ندهم. همیشه فکر می‌کنم در نبود من کودکم چه می‌کند. گاهی استرس و نگرانی این را دارم که مثلا امروز کارم کمی بیشتر طول کشیده و کودکم یک ساعت بیشتر در مهد مانده است. همیشه خودم را با تصویر مادر ایده‌آلی مقایسه می‌کنم که می‌توانستم باشم و نیستم! خیلی‌ها به طریقی به من می‌گویند بچه گناه دارد. هیچ کس جای مادر را نمی‌گیرد! بچه نیاز به مادرش دارد. آیا واقعا کار کردن تو در این وضعیت ضروری است؟ من می‌دانم شاید تنها مادر شاغلی نیستم که بارها و بارها به استعفا و ترک شغلم فکر کردم!» […]
تیر ۱۲, ۱۳۹۶
نیکا

غلغلک دادن کودکان، مجاز یا ممنوع؟

نویسنده: دانیل مارسلی ترجمه: سارا (مامان الیاد)   غلغلک دادن به عنوان یک سرگرمی یا شوخی، در فرهنگ‌های مختلف و به خصوص در روابط بین پدر و مادر و نزدیکان با کودک رواج دارد، معمولا راهی است برای ایجاد نزدیکی و صمیمیت بیشتر و گذراندن اوقاتی لذت بخش‌تر؛ اما گاهی می‌شنویم که برخی از والدین نگرانی‌هایی را در این خصوص مطرح می‌کنند، مسائلی همچون رابطهٔ بین غلغلک دادن کودکان و بلوغ زودرس و یا ایجاد نوعی تحریک یا لذت جنسی از طریق آن. آیا چنین عقایدی پایه و اساس علمی دارند؟ تا جایی که ما گشتیم و خواندیم، به نظر می‌رسد در تحقیقات علمی که در این زمینه شده، بیشتر جنبه مثبت غلغلک مطرح شده است و شاید باورتان نشود که بر فواید غلغلک دادن به لحاظ عاطفی و روانی تاکید می‌شود. اما این سرگرمی و بازی نیز قوانین و شرایط خاص خود را دارد که در صورت عدم رعایت آن‌ها حتی ممکن است نتیجهٔ عکس بدهد. مطلب ذیل ترجمه ای است از مطلبی نوشته پروفسور دانیل مارسلی، استاد روانشناسی و روانپزشکی کودکان در این خصوص که به بایدها و نبایدهای غلغلک دادن می‌پردازد.   غلغلک به مثابه یک بازی و تاثیرات آن مهم‌ترین تأثیر گه‌گاهی غلغلک دادن بچه‌ها همان چیزی است که همه آن را احساس می‌کنیم، یعنی تاثیری که در رابطه با کودک و در فضای احساسی و عاطفی میان او و ما دارد. در واقع غلغلک دادن یک بازی است که پدر یا مادر و کودک هر دو در آن مشارکت می‌کنند و لحظات خوبی را با هم سهیم می‌شوند. لحظه غلغلک دادن کودک معمولاً اوج لحظه صمیمیت و نزدیکی است: نگاهی که همراه آن رد و بدل می‌شود، دستانی که به هم قفل می‌شوند و لبخند و گاه قهقه خنده‌ای که به لبان ما و فرزندمان می‌نشیند … همه و همه باعث می‌شود بعد از چند […]